Karya ile Aşkın Savaşı
ey kimsesizliğimin beşiği
geleceğimin sessizliğinin hain şehri
küsünlüğümün diyarı Muğla
şans mısın şansılığım mısın anlayamadım seni hala...
tutsak ettin beni
tertemiz havana
sakin, yemyeşil doğana
ve göz alan binalarına
lakin nefretim varlığına...
kaçmak, kurtulmak güzelliğinden
nefsimi yenip
yüreğimi dinleyip
seni arkamda bırakıp
terk etmek istiyorum şu an...
kandıramazsın beni hiçbir zaman
bırak yakamı
yaklaşma bana
sevmiyorum işte seni
ve diğer tüm şehirleri, anla
hadi çek elini üstümden
dokunma bana
sıcaklığın tırtır titretiyor beni
iyi gelmiyorsun ruhuma...
keşke yanımda olup sarsaydı bedenimi
tüm sıcaklığıyla o melek sevgili
kurtarsa beni bu kimsesizliğimin örtüsünden
yine de ona olan hasretim hiç dinmez ki...
Ey Akdenizin gelinlik kızı Karya
işte kucağındayım
ağlamaklı yüreğim
yalnızım...
lakin şunu bil ki
sen bir peri edasında olsan da
yoksun gözümde
bir karış yüreği mağrur Akroenos toprağı kadar...
Çünkü;
yalnızca, yarin bastığı topraktır benim yuvam
olmadığı yerde nefes almaksa bana haram...
ah! kurtulmalıyım senden bir an evvel
ama nasıl
nasıl...