Kasım'ın Ateşine Düşen Krizantem

Çığlık çığlığa

Susuyor toprak ana yazgısına

Çağırıyor çok uzaklardan bir ses

?'Kezban! Kezban! Geri dön!''

Derinlerinden gelen türküler gibi bu ezgi...

Yaşam gizlenmiş acılar mıdır, alınlarına yazılmış olan kader...

Durun!

Çok yoruldum!

Tercümesini kaybetmiş

Hayatın çıkrığı

Huzurun tanığı

Hâtıra sandığı

________Dedim geçtim

Kaç gözyaşı efsanesi dinlemiştin ki

Sorarım yüreğine

Öykümün köşe başında

Sözcüklerim yazıyor saf saf

Oysa saçlarıma taktığın

Kırağıya çalmış bir krizantemin türküsü bu

Of

Hepsi hikaye..

Dalıp gitsem boğazım düğümlenir,

Tuzlanır kirpiklerim

Uzaklara akıp giden nehire bak

Bazen gürül gürül,

Bazen sessiz ve derinden akar

Orada canlılığı

Başkaldırmışlığı, isyanı, hasreti görüp

Ürperir, geri çekilirsen

Ve akan nehirdi yüreğim dersen

Yüksek bir yere çıkıp

Avazım çıktığı kadar haykırırım

İçimdeki yaraları deşip çıkarırım

Boşaltırım

Ağır çekimde yönetirim

Ki tüm kötülüklerinden habersiz

Çiçeğe duran dallarımda yine de umut

Tazelerim her baharda olduğu gibi

Anlamış mıyım

Aşkın bazen gitmek olduğunu

Ama gitmenin, yitirmek olmadığını

Bir rüzgâr gibi işlemenin

Biraz kırgın... biraz hırçın...

Ne acılar çekecek kim bilir bu saf haliyle

Ne çok sevinci, hüznü, korkuyu

Bir araya biriktirecek

...

Bir hayalden öte gidemezken

Kimseler anlayamaz

Bir krizantemin dansı tutkudur

Ulaşamayacağı bir yer düşlüyorsa

Sadakat istiyordur

Tıpkı uyku gibi

Yine gelirim der avutur mu

Yüreğimi kasımın âşığı?

Ah gözleri harelim sen bu acıları bilmezsin

Bilmezsin nasıl olur,

Bir davanın hem mağduru,

Hem suçlusu, hem sorumlusu olduğumu

Ah boynu büküğüm,

Onca ağır yük verilmiş ki sırtıma

Sen taşıyamamışsın da,

Ben taşırım, sanmıştım.

Yıllarca

Hüzün takılıp kaldı usuma

Delicesine başkaldırsaymışım da

Suskulara her şeye isyan etseymişim..

Gel şimdi "Sevdalım ol", ''Mucizem ol''

Ol ki!

İçimdeki aşırı korku ve tereddütler

Çözümleyebilsin sevgi sarmaşığını.