Kasım'ın Yorgunluğu Vurmuş

Kasım ayının yorgunluğu vurmuş üzerime

Hava hüzünleniyor

Bir kararıp

Bir aydınlanıyor

Yüreği sıkıyor

İster istemez

Hüzünlendiriyor.

Kuvvetli rüzgar esiyor

Önüne geleni uçuruyor

Bir an bir anı gözlemiyor

Saatler birbirini kovalıyor

Düşündürecek

Vakit bırakmıyor

Neye sarılsan

Yarım bırakıyor

Vakit çabuk geçiyor

İş yaptırmıyor.

Yapraklar

 Canını kaybetmiş

 Savruluyor etrafa

Çiçekler solgun açmış

Koku vermiyor

Kuşlar ağzında taşıdıkları çöplerle

Barınacakları yer arıyor

Ne zaman belli

Ne yol belli

İnsanlar şaşkın şaşkın bakıyor

Dünyanın bu haline.

Hayat pahalanmış alıp gidiyor

Bu günkü fiyat yarını gözetlemiyor

Gün değiştikçe

Zam üzerine zam geliyor

Neyine güvenirsin hayatın

Bu zamlı haline

Fakir fukara çare bulamaz hale gelmiş

Acı acı düşünmek ten başka çare kalmamış.

Neyine güvenirsin

Bu dünyanın

Neyine güvenip

Neyiyle mutlu olasın!..