Kasımpatı
Ve aylardan kasım
Ardında sen kimsesizliğimin çiçeği
Tek tanığı kader dersem yüreğimin
Tek yanığı alnıma çizilen biz kadar
Biz ki hazanda öksüzdük gelişiyle kasımın
Sevgi kadar kokardın sen işte kasımpatı
Hüzünlerimi taşımadan evvel
Defter aralarına nede yakışırsın süslenince
Aklıma talebelik yıllarımı yükledim rengârenk
Kasım seninle odama gün evveli gelirdi
Seninle de gitmesini kaldıramadı usum
Yirmi dokuz harf kalemine sarılı azatlık mahkûm
Şiir bekler her harf azat olmaya adayken
Oysa kırmızıda asılı Mai olmayı istedi şair
Varıp gitsin kahverengi toprağına damlalarım
Git ey kasım bana bir şey borçlu değilsin
Kahverengine haksızlık varken sürüldük geceden
Gidip uykusundan uyandır lalezarı, kasımpatını
Öksüz kalmasın hazanın gül bahçeleri
Gölgeler komünistlik yaparken kokusunu salsın
Biz yürekten dizelerle emek ekmek yontuyorken