Kavuşmak Olmayınca Kaderde

Susmuş ağlar artık dizelerim de

Onlarda çaresiz bu sevdanın hüznüne

Alışmaya çalışıyor sensizliğe

Doğan her gün

Bir yara daha sevdalı kalbime

Bir adım daha bitmek üzere olan ömrüme

Kavuşmadım ki sana

Mutlu anılarım var diyeyim

Tozlu raflarda

Cebimde binlerce lira olsa da

Kalbimde gözlerinin yoksulluğu var

Gözlerim bir yaş düellosu içinde

Dökülüyor yerlere

Zifiri karanlık içinde

Sessizlik biraz daha yaklaşıyor

Ve sensizliğime dem katıyor

Bu gönül sana öyle tutkun ki

Her gün aklımdan ölüm geçiyor

Ruhum çoktan öldü sensizliğin içinde

Bedenim Azrail i bekler sadece

Sensizliğin içinde