Kaybetmeyi Düşündüren

Tutalım bu sevdayı

İndirelim o gökteki ay'ı

Yazılsın alnımıza

Parlayan harflerle sen ve ben

Çekilmesin artık

Uzaktan bakmalarla dermansız çileler

Sineye atılsın

Birazda onlar tatsın imrenmişlerse madem

Zorda kaldı yürek

Zamana yenildi ömürlük tutulan matem...

Bir yüzüğüm var sade

Şu anlaşılması güç hayatta değerli kıldığım

Kaybetmeyi dahi göze alamadığım

İnce parmaklarıyla okşuyor onu birisi,

Çevirip duruyor onu, şımarık çocuk misali

Ben dönüyorum, ben ölüyorum o bilmiyor

Damla damla eriyorum içten içe,

Eli elime deydikçe...

Bir de o var bu günlerde işte içimde

Bilmiyorum nerden geldi niye geldiyse

Geldi işte birden bire,

Geldi işte ne hikmetse...

Tek farkı kaybetmeyi düşündüren

Kahreden acımasız gidişlerle...