Kaybettiklerimize

bir hayat düşü kurdum ki eksiksiz

gökte dolunay suretinde deniz

vaka ki yaşamaya geç kalmış olabiliriz

ben gitmedim sen de gelmedin say

ölümden döndüğümüz hastane odasında

üşümüş kalmış iki dudak arasında

kaybedilen sevgililer uyusun

duysun sesimizi iki cihan kuşları

parça parça etmişlerken tenimizi

kaç gece anadan evlattan candan ayrı

kim kaldı ki bize ağlayan silse terimizi

cananın gönlünden süre ilacımızı

bütün kaybettiklerimizden olsun hak razı

bize bizimle olanın yüzündeki nur yeter

bir çok karanlıktan Ay bile gelir de geçer

Tanrı senin de vebalini sorar Zakir

anlamazdan geliriz çoğuldur zaman

tekilin aklı da bundan çıkar

manası birdir dediğimiz dört kitabından

kimsesizlik çıkmaz Rabbimizin eminiz

yine de mekandan münezzehtir muhabbet

uzak olan yakından daha da sevgili olabilir

yakın olanın uzaktan habersiz bir kalbi

ölüm aniden gelir gideriz kim bilir

eksilenlerin ezilenlerin hatırına ruhumuzun

azmi elinden alınanlar kalır dönme dolaplarında

kırık kapılarımızın toprağa düşmüş pervazları

manasına bakar durur gökyüzünün tokmaklarında

vurur ha vurur döver boşluğu sinemizin ortasında

ayrılık boy verir aşkın derin sularında

kimi dinler kelamı kimi birleşip hüsranda

alnımıza vurulmuş bir mühür gibi her dua Hay Allah'ım