Kaybolarak
Kalbimin çekmecelerinde saklıydı
Acılarını sildiğim mendiller
Sana ait yapboz parçaları kaldı gözbebeklerimde
Çığlıklarla sustum
Boyacı çocuğun boyalı gözlerinde
Soğuk kumlarda uyanıyordu
Gözlerim geceye
Sesin...
Vücudumun her yerinde
Damarlarımda
Ellerin !
Bir de ellerinin izi kaldı sakalımda
Aynaya baktıkça
Isıtan ellerin
Bana verdiğin yaban gözleri
Kalkan bilip bakıyordum penceremden dünyaya
Dürüst yalanlar savuruyordum toprağa
Kirpiklerinle eşeliyodum
Günahsız anılarımızı
Yüreğini getiren mavi bir kuşla uçuyordum gökyüzüne
Vahşi ve heyecanlı bir tatla
Sokağa çıkıp yürüyordum sonra
Yürüdükçe yaklaşıyordum
Kapının önünde oynayan çocukluğuma
En anlamlı kelimeleri söylüyordu
Sessizliğim yol boyunca
Silinmiş notalar çalınıyordu
Silik tepelerde
Belirgin ve hırçın bir hırsla
Kızıp
Ucu keskin cümlelerle kesiyordum
Aşkın soluk borusunu
Gözümü kırpmadan, isteksizliğin çukurunda
Ve külleniyordu gülücük lekeli
Eski fotoğraflar
Doymayan ateşin ortasında
Sonra
Sürgün ayrılıkların dikenli tellerine tırmanıyordum
Kanamadan tuhaf bir acıyla
Varoş iklimlerin frekansını ayarlıyordum
Güneşin kızılsaçlı kızına rastladığımda
Ve pantalonum kirlenmiyordu
Mutluluk yüklü çimlerde kaydığımda
Kurak ellerimle büyüttüm sevgi buğdaylarını
Öğüttüm sabır taşlarında da
Öğüt oldum yağmur çocuklarının boyunlarında
Ve geceleri
Kusuyordu beynim seni
Rüyalarımda
Buğulu türküler fısıldıyordum
Soğuk pencerenin kulağına
Ve
Gülücük oluyordum
Ağlamayı bilen anaların
Kınalı avuçlarında
Geri dönen utangaç mektup oluyordum
Posta kutusunda
Ayrılık kokan hüzünlü parmak izi oluyordum
Otobüsün soluk camında
Gittiğinde anladım
Evin önündeki delinin söylediklerini,
Boğazıma düğümlenen damlaların tadını anladım
Gittin ya
Ben yalanmışım, onu anladım
Ve şimdi
Cebimdeki son umutları
Hayata veriyorum
Yaşamanın fidye parası olarak
Ve seni her hatırladığımda
Çarmıha geriliyor yüreğim
Kaybolarak....