Kaybolduk

Yine bir akşamüstü okulumdan çıkarken

Seni düşündüm nerdesin, kimlesin diye

Ve usulca yağmurda yürüdüm

Zihnimde kayboldun.

Hava biraz daha karardı.

Yağmur biraz daha hızlandı.

Seni düşündüm içim bir kez daha yandı.

Senin geçtiğin sokaklara doğru yürüdüm.

Sokaklarda kayboldum.

Saat geç olmuştu.

Dolunay gökte merakla duruyordu.

Benim aklım senle dolmuştu.

Etrafıma bakındım belki görürüm diye seni

Zamanda kayboldum.

Senin sesini duydum arkamdan

Döndüm bir baktım sen

Yine o şarkımızı söylüyordun

Ve yine yalnız yürüyordun.

Sessizlikte kayboldun.

Koştum arkandan,

Aşkım! Diye bağırdım.

Sesin kesildi; sokak zaten sessizdi.

Beni gördün ve sustun

Gözlerinde kayboldum.

Tam sana koşarken

Gözyaşın yağmurlara karıştı

Şaşkınlıkla seni izliyordum

Aşkım! Demeni bekliyordum

Ama sen karanlıkta kayboldun.