Kayboluşluğun Kaderidir Zaman

yalnızlığı gibi bir şeyi vardır

insanın

kayboluşluğun kaderidir

zaman

can karışmak istemez

ruha

bilinmez diyarlara uçmak

itirazı...

ey benim sevdiğim

gülüm

içimde bir burukluk var

bir boşluk

sensizlik mi desem sessizlik mi

desem?

karanlığa bir buçuk kala

ne acı...

daldım yine o hayallere

sanki tutmuşum elllerimle bulutları

beyaz mı beyaz ak mı ak

el sallarken yağmurların kahrına...

kopmak istemiyor yürek

kopmak

çalan tamtamlar sanki kabusun

eşi

mavi gözler kırmızı dudaklar

bir alem

bir teselliye bile merhem

olamıyorlar...

sıkın kurşunu sıkın

mazinin tam alnına

ben benden gitmişim artık

yazıklar olsun yaşam denen şu yalana...

(Berlin,17.02.2014)