Kayıp Çocuk

Biz pembelere yazdık dudak ısımızı

Az ıslatmadık seherlerde

Gözyaşlarımızı gömeli yıllar oldu

Beklemeyi gözlerimize astık

Ve bekledik bıkmadan usanmadan

Masalların satır aralarında bıraktık sandığımız aşkı

Ne Romeo olabildik ne de Juliet

Aslında biz, biz bile olamadık

Bazen istediğimiz renge boyadık gözleri

Bazen derinliğine daldık

Çoğu defa bulduk dedik, sevindik, haykırdık

Yalandı bulduklarımız arayışımız gibi

Aslında kendimizi bile bulamadık

Garip bir olgu sorgular

Tek suçlusu boşluktu yüreklerimizdeki

Bir türlü dolduramadık

Gönül yanlışlığımızı arayışlarımızla süsledik

Çok ağırlaştı her geçen gün

Kaldıramadık

Paylaştığımız geceleri gece yaşadık hep

Günün yarısını hayale peşkeş çektik

Kelimeler uçuştu meltemlerde özenle

Sustuk

Bazen somurttuk sebepsiz

Bazen güldük

Aslında ne aradığımızı bile unuttuk

Kendi Peter Pan'ımız olduk düşlerimizde

Gerçekte olmayan ülkeyi aradık

Mısra olduk, şiir olduk, bestelendik güfte olduk

Ne gözlere bakmayı başardık ne bakılmayı

Elimiz başka el tutarken bir omuza yaslandık

Korktuk gölgemizden

Kendi içimize saklandık

Aslında kayıp çocuk bizdik aradığımız

Ne bulduk ne bulunduk

Labirent sandık kendi yüreğimizi

Biz

Biz işte tam orada kaybolduk