Kayıp Kelimeler Krallığı

Rüyasından uyandırıldığı için çıldırmış gibiydi. Tekrar uyumak ve kaldığı yerden devam etmek istiyordu. Güçlükle uyumayı başardı ama rüyasını bulamıyordu. Deliye dönmüştü. Girmediği sokak, çıkmadığı dağ, sormadığı yıldız ve konuşmadığı bulut kalmamıştı.

Yoktu işte rüyası. Belki de biri onu çalmıştı. Çünkü çok zor görülen rüyalardan biriydi. Kaldırımın kenarına oturdu ve üzgün bir şekilde ağlamaya başladı. Derken yolunu kaybetmiş başka bir rüya gelip göz kapaklarına kondu. Bir rüyadan çok kâbusa benziyordu;

1.

Yıl ikibin elli

Uyku üretme fabrikasında

Döllenmiş embriyo sınıfı

Dünyaya doğarak gelmeyen

Modern kuluçka insanları

Ve kodlanmış yaşamlarıyla

İnsanlığa hükmediyorlar.

Çöle sürgün gönderilen kardan adam intihar etmiş

Cenazesini kum taneleri kaldırmıştı.

Yüzü bir mektuptan oluşan son gizemli kadın cesedi

Törenle buzdan yapılmış antik yüzler müzesine konmuştu.

Cehennem en sonunda bulunmuştu ve kapısında

Günahsız girilmez yazılı levhayı taşıyan zebani

En yüksek devlet memuru maaşını alıyordu.

Kayıp Kelimeler Krallığı adında bir terör örgütü kurulmuştu

Aşk içeren bildiriler dağıtarak toplumu içsel yolculuklara sevk ettikleri için

Her yerde aranıyor ve tam bir gerilla hayatı yaşıyorlardı.

Kayıp Kelimeler Krallığı

Ölüm denen köyde

Tümleçleriyle yaşayan militanlar topluluğu

Acıları ve isyanlarından silahlar yapıp

Dünyayı hissizleştiren bir imparatorluğa karşı

Ayaklanan güzel sanatlar dalı.

Konuşmalarında hala sıfat tamlamaları kullanan

Son hissel kavramlar orijini.

Onların ekspresyonizmleri var

Ve çocukları hala Amerika'yı yok etme planları yapıyor.

Kan ter içinde uyanıyor ve heybeme sakladıklarımı yokluyorum

Derin bir oh çektiğim sırada yüzü olmayan bir gölge;

O sakladıkların mağlubiyetlerinizin toplamından manzara resimleri

Siz onları peri pazarından aldığınız rüya ve mucizeler sanıyorsunuz

Lütfen duvarlarınıza asınız ve içselliğinizin ezildiği düşsel otobanınızda

Konvoya girmiş fısıltılara kulak veriniz.

Eskimiş bir adam ellerinde geçmişimi tutuyor

Hayatın kaldırımına açtığı imge tezgâhında.

Hadi yüzümden içeri gir diyor

Ben lafı değiştiriyorum

Sormak istediğiniz bir şey var mı bayım diyorum

Var; sizin ülkenizde ezmek hala bir devlet politikası mı?

Kendimi dünyaya zincirlenmiş bir adam gibi hissediyorum

Anlatamadığım acılarımla.

2.

Çağlar geçti

Öğretiler

İdeolojiler

Dinler

Ölüme sekreterlik yaptı hep.

Zaman kanla sulandı

Binlerce tanrı

Ve felsefeciye rağmen

Mutsuzluğun cumhuriyeti

Soyut bir anıt gibi

Hep ayakta kaldı

İnsanın içindeki

İnanılmaz

Arkeolojik

Yozlaşma

Sergisinde

Eserlerimiz

Yüksek fiyatlara alıcı buldu.

3.

Ve ben yoruldum

Kiracı fikirlerden

Başımı bir ütopyanın

Omzuna düşürdüm.

Küllerin başında

Ateşi hatırlama töreninde

Elinde gözyaşı şişesiyle

Yakaladım kendimi

Dedim ki ne içiyorsun

Dedi Ant;

Bana bıraktığın bu kalp ağrısı

Dünya ahret bacım olsun

Yan gözle bakarsam namussuzum...

Eski bir yemin; hala tutuyorum

Aşk... Sinemaları kapanmış bir kent gibi

Üzerinde dram taşıyan sokakların duvarlarına

Yazdığım; kayıp kelimelerden sis.

4.

(Mağlup)

Her yerde insanlığa veda partisi

Birbirine el sallıyor

Maskeli balolardaki tanıdık

Yabancılıklarımız

Kendi yarattığımız korkulukların

Önünde diz çökmekten dizlerimiz çürürken

Yangında ilk kurtaracağımız;

Yan yana dizilmiş

Onursuzluklarımız.

Tanrım bu ne bitmez hayal kuraklığı

Sularımız ve soluğumuz aynı anda kesik.

(Yanağındaki gamzeye ne yaptın

Hani ben ölünce oraya gömecektin)

Yürekteki pas oranı

Vicdan ölümleri

Kumdan kerhaneler

Ve rüzgârsızlık

Bir ölünün hayata geri dönme isteği

Ve kaçınılmaz çürümeyle başlayan

Onarıla-ma-yacak kadar

Bozulan insanoğlunun

En kolay düğmesi

Bir reset darbesiyle

Hayatı yeniden başlat

Ve düşlerin yerini alan ekranda;

'yeni bir sürümünüz mevcut,

Yüklemek ister misiniz' iletisi

İlahi bir komut gibi hükmederken ruhuna

Hayır, istemiyorum hayırrrr

Yırtıyorsun kendini ama

'hayır diye bir cevap şıkkı yok

yükleyeceksin hayvan' diye

Kulakları döven efektiyle

İçine kaltak kaçan elektronik bir melek

Tanrı olma hazırlığında.

Her şey değişiyor

Bakışlarımız ifadesizliğin iktidarı

Babalar çocuklarını

İçine attıklarından topluyor tek tek

Yüzündeki şiir yanıklarını gösteriyor bir bir

Oradan tanı beni diyor, ordan

Dokun, eğer yeteri kadar karanlıksa.

Bizi bir ressam

Her gün çiziyor

Aslında bir değil

Dünyaya gücenmiş

Bir ressamlar ordusu

Bizi her gün

Yüreksizliğimizden çiziyor

Çürümüş kadın kokuları

Ve kıstırılmış adamların korkularıyla

Ve çocuk salkımlarından düşen kan taneleriyle

Ve elleri üşüyen renklerin soluksuzluğunda

Aşksızlığı çiziyorlar boşluğumuza

Yaşamın böcek ve nem dolu kovuğunda

Bize unutulmayı

Sırayla öğretiyorlar

Biz iyi öğrencileriz.

Canımızın yandığı yerleri

Üst üste koyup

Bir kent kuralım o zaman

Avucumuzdaki bahçeye.

Üstüne bir piyano koyalım

İçimizdeki ölüler her gün çalsın

Ruhumuzun kapısını açık tutalım

Belki bir kuş kanatlarıyla

Bir ses bırakır.

İnançlarımızı tuzlarız biz de

Çürümesinler diye.

Düş ile gerçeğin birbirini ısırdığı bir mağarada

Kayıp kelimeler krallığı bir güzel sanatlar dalıdır

Şair aşkı hatırlıyor; gözlerin susuzluğumu gideriyor sevgilim

Sokaklar insan vakti, hadi yüzümden içeri gir kayıp bakışların gölgesinde

Sevişelim.

02.03.2010