Kayıp Odalar-II

Mumdan askerlerim var bu hanın içinde,

Binbir kapının çivili eşiğinde.

Yıldızlarım uzanmış, her tümseğin üzerine,

Kırılmış zamanlarım dümdüz olmuş,

Kayıp odalarımın beşiğinde.

Kumdan duvarlar esiyor ayaklarımın dibine,

Tane tane bir yüz dökülüyor yerlere,

Bu rüzgar kayıp odalardan mı esiyor?

Ne de soğuk, ışıklar daha titremeden donuyor.