Kayıt Dışı Monologlar Serisi / III. Kısım

III. Kısım - Apartman Boşluğu

apartman girişinde o tanıdık kedi kokusu

ve yalnız yaşayan adamların evlerine sinen

o vazgeçmişlik korkusu

merdivenleri çıkarken

apartman boşluğunda yankılanan bir televizyon sesi

haberlerde yine

kendini gerçekleştiremeyen adamların cinneti

bir de

kıt türkçesi ile spikerin o pürüzsüz sesi

son basamakta durdum

içimdeki katil sırtımı sıvazladı yavaşça:

"gördün mü?" dedi,

"parayı masada bırakmasaydın eğer

bu geceki ana haber bülteninin

başrolü biz olacaktık"

“bırak” dedim,

“şehir vursun birbirini

biz bu gece

hiç tetiğe basmadan en büyük cinayeti işledik:

yaşamaya devam ettik…”