Kays Zamanı

Bu vakt-i geceden, bu eski hengâmeden

Namurad oldum, muradımdan vazgeçtim.

Düşündüm ne zamandır yağmurlar altında

Kayboldum kendimde adımdan vazgeçtim.

Bir zemheri ayazıydı, yanmıştı her yanım

Yele verdim adımı, adından vazgeçtim.

Derin bir yalnızlıktı dolaşan adımlarımda

Bela gözlerinden, taa Gal-u beladan vazgeçtim.

Bir ömrü tükettim senin uğrunda heyhat!

Takvimden zamansız zamanlardan vazgeçtim.

Ömür son buldu Münkir Nekir'in ellerinde

Ben ölmedim, ardıç sehpalardan vazgeçtim.

Sarışın bir huzme düşün gözbebeklerime dair

Efil efil saçlarında esen rüzgârlardan vazgeçtim.

Ah anne, yoksul anne, yorgun anne, can anne

Dizlerindeki o hayırsızdan, O vefasızdan vazgeçtim.

Desinler Kays Leyla'dan, Ferhat Şirin'den geçti

Tükendi sana mısralar ben işte O'ndan vazgeçtim...

Bitti zaman, artık her şey için çok geç'ti

Geçtim kendi kendimden senin için candan vazgeçtim...