Keder Depremi

Ansızın geliyorsun düşlerime

ansızın kirpik uçlarıma asılıyor

bitmez tükenmez yağmurlar gibi

gözlerimi besleyen gözlerin

avuçlarımda kokunun uykusu

sessizce oturuyorsun

gözyaşlarımın arasında...

Daracık kalbimin içinde

senli sokaklar inşa ediyorum

her köşe başında adın yazılı

ansızın karanlık bir gülüş

yaralı bir hıçkırık olup

gecenin kör kuyusuna

devriliyor hayallerim...

Hayat manzaramın bir yerlerinde

umutlarımı alıp

kimsenin göremeyeceği bir yere

konmak zorunda mıydın...?