Kederin Rengi

Eskimeye yüz tutmuş
bir binanın duvarları gibi ömrüm,
her yanı kırık , dökük.
kendi savaşlarında yıkılmış
Parçalanmış bir hayatın tanığı.
Zamanda çürüyor herşey,
Isırılmış bir elmanın çürümeye başlaması gibi kalbimiz.
Çürüdüğünün farkında olmadan,
Çürütülen duygular gibi.
Her kaybedişte hatırlanan,
Çoğu kurtçuğa sunulan ekşimsi bir tat gibi hayatımız.
Ve duyguları kirleniyor insanların,
Hersey eskiyor .
Eski Çağlar'dan kalma bir mitoloji oluyor sanki
Sevmek ve sevilmek ...
Kendi ıssızlığını yaşar içinde
Kedere yüz tutmuş yaşamda
Kendi mutsuzluğunun en büyük tanığı yalnızlığım
Dağ yetmez büyüklüğünü anlatmaya
Okyanus desen, derinliği kaybolur kederinden
Gök desen
sonsuz maviliğinde
Kederin büyüklüğünde
O da şimdilerde kederin rengi...