Kederin Rengi

Eskimeye yüz tutmuş

bir binanın duvarları gibi ömrüm,

her yanı kırık , dökük.

kendi savaşlarında yıkılmış

Parçalanmış bir hayatın tanığı.

Zamanda çürüyor herşey,

Isırılmış bir elmanın çürümeye başlaması gibi kalbimiz.

Çürüdüğünün farkında olmadan,

Çürütülen duygular gibi.

Her kaybedişte hatırlanan,

Çoğu kurtçuğa sunulan ekşimsi bir tat gibi hayatımız.

Ve duyguları kirleniyor insanların,

Hersey eskiyor .

Eski Çağlar'dan kalma bir mitoloji oluyor sanki

Sevmek ve sevilmek ...

Kendi ıssızlığını yaşar içinde

Kedere yüz tutmuş yaşamda

Kendi mutsuzluğunun en büyük tanığı yalnızlığım

Dağ yetmez büyüklüğünü anlatmaya

Okyanus desen, derinliği kaybolur kederinden

Gök desen

sonsuz maviliğinde

Kederin büyüklüğünde

O da şimdilerde kederin rengi...