Kedi Merdiveni

merdiven boşluğuna

tırmanırdı kedi...

kasıkların boyunca ilerleyen tenha aşk şiiri

doğumuyla mühürlü, köşeler başkentinde

kendi halinde bir kendin sokağında

topuğundan girip

usul usul

acı acı dolaşan yabancılık misali

aidiyetsiz zamanların huzursuzluğunda

iklimlerin en kalabalıkmış günleri

en şenlikmiş saatleri

rüzgarın omzuna yapay esintiler bırakıp

kelebeklerin tersine kanat çırptığı

odaların dışa

balkonların içe açıldıkları rüyalara denk düşer

bakışların netleşir o denklikte

sımsıkı kapalıysa gözlerin

hele bir de

duvar oyuklarında

kırılmış taşlardan örümcekler yıllanıyorsa

kimileri de aklını delilikle boyuyorsa

gölgen biçimlenir o denklikte

ellerini mandalinalarla yıkar

bir güzel asarsın çamaşır iplerine

sen duymadan

boşluktan düşer kedi

bozulmasın diye denklik