Kelepçeler Düştü Mevsime

kelepçeler düştü mevsime

zindan çiçekleri söküldü saksısından

söndü begonyanın akşamı vuran renkleri

o arsız gülüştü eli kanlı toprağın hükmü

çarmıha gerildi zulası öfkenin

hendekler kazıldı göğsün iman tahtasına mezar büyüklüğünde

yavukluyu gömdü önce sonra mermiyi

bıyıklarını astı tavan arasına

şiirlerle buluştu delikanlı düşleri

güfte oldu söyledi

ezgi oldu dinledi

tokmak sesleri ürküttü koyun derisi davulları

halaylar matem sekti

kurşun gibi yağdı hüzün dağlarına

dağlarında hüzün memleketin

ağladı yemeniler

ak saçlara

nisan misali

nisan gibi doğdu kuzular

kuru iklimlere inat

yoncalar yeşerdi

yoncalar kesildi

çoğaldı

oğlak sesleri

ahşap mekanlarda tutuklular öldü

şiir yazıp

şair okuyup

kafiyeler süzüldü loşlukta aydınlığa

hoş sada bıraktı zaman

mevsimlerden darağaçlarına

zor cümlelerle büyüdü

kuzular...