Kemal Kanalı

Zamanı büktüm bugün

Haşa ilahta degilim

İhanet kuyusuna düşenlere

Doğrulacak silahta değilim.

El açtım denizlerde

Büklüm büklüm oldu hiçliğim,

Özür dilerim

Dalgaların kuyruğuna basmışım

Yaradanın tek başına herşeye yettiği;

Şu deryada

Gözü doymayan köpeklere itibar etmişim.

Ne yazık

Hiçte İyi etmemişim...

Yağmalanmış hislerim, düşüncelerim.

Bedenimin madenini içerden kaybetmişim.

Büktükçe zamanı anladım

Hiç durmamış bu kan kaybedişim.

Döktüm bakışlarımı artık hep kendi doğrularıma

Su kaçırır başkalarının doğrularıyla içim.

Kızıl ihanetlere, dipsiz derinlere, ipsiz sözlere

Asılmaz asılacakta değil artık içim...