Kemeraltı' Nın Kızları

KEMERALTININ KIZLARI

İzmir, gün batımında acılar doğurur

Hırsız güneşleriyle girer koynuma ayrılık

Göğsüme çarpa çarpa erir karanlık

Karanlıkta karanlık düşlerim dirilir...

Müstehcen hayaller kurarım hep,

Yatağımdan, çarşafımdan bilinir...

Acılarıma hep acılar eklenir..

Gün batımında İzmir,

Daha bir kasavete bürünür...

Sözü yazılmadık güfteler

Güftesiz şarkılar dilimde

Sevdaya, ayrılığa, hasrete dair

Kolçağımın altında siyah, bedbaht günlük

Ürkek, yorgun, telaşlı...

Bir gider, bir gelirim

İki çeşmelik yolundan...

Tebessümün manası değişir ilk yazdan

Siz ayartmadınız mı kalbimi?

Siz çalmadınız mı onu?

Siz kaçırmadınız mı ulvi hislerimi?

Kemer altı' nın kızları...

Çiçekler öpüşün yorgun savaşçısı dudaklarım

Susamış, kuru, çatlak...

Pembe şafaklarda mütebessüm,

Gün batımında acılı...

Bırakalım bunları şimdi,

Biraz vuslattan söz etsek

Saçı dökük yorgun başım

En Yukarılara çıkacak...

Üç yaram var kalbimde,

Onacak...

A.KARA

1992