Kenara Çekilsin Eylül

Senin için gül fidanları dikiyorum

Gönlümün uzak, yakın bahçelerine

Her şafak onlarla kalkıyorum

Sen oldular mı diye soluksuz bakıyorum

Taptaze dualarla suluyorum

Her duamdan sonra sana

Çocuksu aminler çekiyorum

En serin huzuru gözlerinde buluyorum

Senin için resimler çiziyorum

Yüreğimin titreyen elleriyle gök yüzüne

Saçların her buluta desen veriyor

Kirpiklerin haramiler kesmiş yoluma

Gamzen nakışlı kilimler seriyor

İçim ürperiyor korkuyorum biteviye

Bir rüzgar çıkar da dağıtır diye

Senin için beyaz lekeler atıyorum

Gördüğüm her siyaha

Gözlerin sardıkça beyaz yağmurlarla sevdamı

Dünyamda yer yok günaha

Ey gönlümün uzak,yakın bahçelerinde büyüyen gül

Hüznün son kalesi benim

Kenara çekilsin eylül