Kendi Icimde Ayaklanmalar-dayım

İcimde bir dünya var

ve kayboldum sen-li sehirde.

Yalnız dolasmaktan

sıkılıyorum

bu günlerde...

Ben

bende degilim.

.

.

.

Bedenim ortalıklarda dolasıyor

fakat ruhum benden göcmüs.

Hangi aynaya baksam

umutları elinden alınmıs

mutsuz

bir sima görüyorum

.

.

kendimi tanıyamaz bir haldeyim.

---

Kendimle

karsılastırmalar yapıyorum.

Ama yinede hep ben yeniliyorum.

Bu yüzden

karanlıkları sevmeye basladım.

Belki gölgemi ısıkta gördügüm icin

belki de insanlardan kacmak icin...

" Kim bilir ? "

---

Yalnızlık bana o kadar iyi geliyor ki

Hani " insanın kendi halinden kendisi anlar " derler yaa.

Aynen ben kendimi anlıyorum

yaptıklarımı

yada yapacaklarımı durup düsünüyorum artık.

Ama zaman cizgisini degistiremiyorum

" Bir dogrunun üstüne iki yanlıs yapıyorum. "

Ve herseyi aleyhime cekiyorum...