Kendi Sesine Eğilen Devrim
Dilime secde eden özgürlük türküsü,
Bir direniş,Bir isyandı.
Öyle her önüne gelene değil,
Kendi içimdeki o vahşi boşluğa eğildi başım;
Kutsal ve vahşi...
Kendi sesine eğilen bir devrimdi.
Ben sustukça, kelimeler sırtımda birer hançer gibi büyüdü,
Kınından çıkmayan her söz, kendi tenimi kesti.
Sana huzur vaat etmiyorum,
Çünkü sükût, bir mezar sessizliği değilmiş
İnsanın kendi içinde verdiği o en gürültülü savaşmış.
Hangi acıya sustuysam, oradan kanıyorum;
Biliyorum,
Mühürlü dudakların bedelidir bu.
Hangi yangını görmezden geldiysem, orada yanıyor yüreğim.
Hangi çığlığı yuttuysam, oradan yırtılıyor göğüs kafesim.
Ve ben, her sustuğum yerden ayağa kalkan o yarayım.
