Kendiliğinden
Olur ya hani bir sessizlik sarar etrafı
Bir tek ağırdan piyano tuşlarına düşen parmak uyanıktır
Ve bir de notalar...
Beni size anlatan, beni size fısıldayan
O yalnızlık kokan notalar...
Oysa her karanlık bir gecenin ardından
Eller buz tutar şarkılar sizi çalardı
Kendiliğinden...
Hani bir mevsim vardır
Soğuk mu sıcak mı belli etmeyen
Sadece sol tarafına düşen bir mevsim
Sokaklara kar, şehirlere yağmur yağdıran yabancı bir mevsim
Oysa ben şu dipsiz köşede yalnızım
Yutkunuyorum...
Birçok nedeni var bilirim
Bilirim yanaklarım ısınacak az sonra
Bilirim dört duvar arasında yaşayacağım korkuyu
Bilirim ıslanacaktı sayfalar...
Oysa... Oysa demek bile teselli etmiyorken beni
Yıldızlar nasıl anlatsın beni size
Kendiliğinden...
Ah be adını unuttuğum şehir...
Bak büyüdük de noldu
Noldu şarkılara yalanlar sığdırınca
Hani iz bırakmazdı o hafif tanecikler
Hani... Hani üşümezdi ellerim
Bak ne diyeceğim sana
Öyle bir haldeyim ki anlatamam...
Dökemem içimi sana uzun uzun
Sen hiç yoksun kaldın mı be şehir
Sokak lambalarından, caddelerinden, kaldırımlarından...
Hiç yoksun kaldın mı
Kendiliğinden...
Oysa her şey böyledir işte
Durup dururken sitem edersin onca şeye
Ağlamak ister duraklarsın...
Bilemezsin ne yapacağını
Meğerse bir duygu patlamasıdır yaşadığın onca şey
Meğerse alışmak istmesen bile alışmışsındır
Şikayet etmeden...Yeni doğacak günü incitmeden
Sadece düşünürsün seni bunlara iten
Belirsiz mevsimin gelişini
Ve beklersin...
Beklersin yanaklarının kurumasını
Kendiliğinden...