Kendimden Kaçamıyorum

Geçmişine bakmak yasaktı ona

Ki ne zaman geçmişine dönse yüzü

Gözlerine geleceğim güneş doğuyordu

O alanları kuşatan büyülü sokaklarında

_kaybolmayı seviyordu.

Oysa kaldırımlara bile yabancıydı şimdi yüzü

Yönünü her geçmişine döndüğünde

Kaybolup gidiyordu kavganın ötelerinde?

İnsan her şeyden kaçabilirdi ama

_ kendinden kaçamıyordu!

Şafağın sancısı gözlerinde,

Gün doğumu bekliyordu

Yüreği pas tutmuş insanlar

İhanet ediyor diyorlardı kendi ellerine

Hak aramak suç,

Emeğin üzerindeki sömürüyü anlatmak,

_ hayli güçtü!

Kendi yüzünü yitiren insana..

Yakılacak adam diyorlardı

_Halklar kardeştir diyenlere!

Günah diye yazılıyordu isyan beyaz kâğıda!

Koskoca bir tarihin sızısı kollarımda

Hak yerini almak için ısrar ediyordu sofrasında....

Yarının sancısı gözlerinde doğumu bekliyordu,

Kendinden kaçamayışların diğer yanı ölüm!

Öyle ya hürriyet kavgası, imkânsızı severdi...

Özgürlüğün adını taşıyan,

_İmkânsız bir sevda düştü gönlüne

Son buldu kaçamak,

Korkmadan bakmayı öğrendi sonunda,

_ kendi gözlerine.....

Olmayacak düş değildi bu,

Sarılabilseydik kendi ellerimiz ile o son kavgaya

Dudaklarından dökülen son sözler

_ acıtıyordu hala kendi içini!

Ben kavgamı seviyorum,

_ boş bırakılan sokaklara

_kaldırımlara inat........

17 Haziran 2008