Kendime Yazdığım Şiir

Denizlerin öpülmüyor mavisi

Artık gemileri de yok

Benim bu şehrin en delisi

Akıllı yanlarım mazide kaldı

Türküleri yağmaladı yankılar

Sıkı tutun ey kalbim düşme kendinden

Namımı yürüttüm yalnızlıklara

Gökyüzüne çakıl taşları attım kaydırdım

Çarşı ve pazarda yok yoktu

Bir akıllı gömleği üstüme uydurdum

Afili yürü ey kendim bozma façanı

Güneş bütün insanlara eşitti oysa

Peki öyleyse ben neden üşürdüm

Kimsenin kimseyi beklemeye mecali yok

Kara düşürdüm sesimi nara düşürdüm

Kendine yazıl ey şiirim muhatabın yok