Kendinde Yorul Bende Dinlen

Bak ruhumun bulanık sularına

Dipsiz bir kuyudan eğilip

Dalgalanan yüzünü hüzünle izler gibi...

Gömül sesimin kör boşluğuna

Bütün alfabeleri altedercesine

Bitmek tükenmek bilmeyen bir of çeker gibi...

Kendinde yorul

Gel,bende dinlen

Kendinde yoğrul

Gel, bende demlen

Gül düşer gülüşünün gölgesinden

Ellerin bir çakıltaşı

Ellerimden seken

Yağmur gibi yüzün,

Islak,renksiz ve serin

Bir dokunuş gibisin

Kavgasız bir bakışla sev beni

Tanı nefti yeşili,orman yeşilini

Fıstık yeşilini

Yüzerken göğsümde

Sevdanın acı yeşiline

Olgun bir gülümseyişle

Ölgün bir günü

Geçmişine uğurlar gibi...

Sende sonrasız yaşanırmış

Öncesi olmayan zamanlar

Bir hayat tuttum kayarken şu an

Yıldızsız gözlerinden

Bir hayattır tutturdum

İçinden geçen yıllar

Arınmış kendimden

Atalım ismimizdeki fazlalıkları

Bürünsün aşk bize

Başlayalım işe yalın bir kalpten...

Ruh ,tenden önce koştu o güne

Çöldü saatler

Dimağım yalpalanan bir göldü

Sonra yağdı bir bakış

Çisil çisil üzerimize

Bakmadan gördüm seni

Derin sözlerinin içine

Akmadan doldum sana

Duymadan besteledim sesini

Değmeden tutuştum tenine

Ağla,anlamaksa derdin

Yıkanmaksa yakındığın kaderinden

Ağla

Gözlerin bağlı olsa da

Akar kağıdıma damla damla sözlerin....

Bak cana bulanmış ellerimde

ölü sandığın yüzlerin

sussun şimdi hepsi

konuşsun bir tek aşk

aşk konuşsun

biz dinleyelim....

kendinde yorul

gel,bende dinlen

kendinde yoğrul

gel,bende demlen...