Kendine Gönderileni Geri Gönderir Doğa

Hani, mevsimlere ne oldu diye sormuştun ya arkadaş

Zamanın varsa dinle de anlatayım sana:

Dündeki baharların üstüne kar yağdı

Çığ düştü, dolu vurdu mevsimlerin kanatlarını

Çocukluğumun kırmızısını, mavisini, alını, morunu

Gençlik umutlarımın yeşilini, sarısını, turuncusunu

Ve kentimin caddesini-sokağını denize taşıdı azgın yağmur

Yapay baharlarını sular altında bıraktı şehrimin

Çiçeklerini, ağaçlarını, toprağını

Hatta insanlarını yerlerde sürükledi deli-dolu yaz!..

Pişman oldu gökkuşağım bu karmaşa içinde şehrime indiğine!..

Ki bu yaz gününde yaz, oldu bir kara yaz/ı...

Kafası öyle karıştı ki mevsimlerin, toprağımın kahvesi değişti

Kabullenemedi hileli tohumu tarlam, bağım, bahçem

Düşman eli değince ülkemin havasına, suyuna

Sırtını döndü güneş, yaz nerede başlayıp nerede duracağını

Kış ne zaman kar yağdıracağını, rüzgar ne zaman fırtınaya döneceğini

Çiçekler sonbaharda mı, ilk baharda mı

Ne zaman açacağını unuttu, şaşkına döndü yaz-bahar...

Taşlaşan şehirler deldi gökyüzümün bulutunu

Yaktı ormanımı, küstürdü canlıyı-cansızı, suyuma kurşun sıktı

Toprağıma bomba ekti, kan kusturdu dünyama, yaktı-yıktı

İsyana mecbur bıraktı dağını-taşını, kurdunu-kuşunu...

Güçleri yetse yıldızlarını da toplayıp, boşaltacaklar göğümü

Aydedesini, güneşini söküp alacaklar atmosferimin

Anlayacağın arkadaş, kalmadı gençliğimizdeki baharın, yazın tadı-tuzu

Sele-suya karıştı çocukluk anılarımız, silindi dört mevsimin ayak izi

Ne yer, ne yar memnun halinden, feryat figan martılar...

Kimse anlamıyor bu toprağın, bu hayatın dilinden

Zengin para-pul peşinde, fakir aç-susuz perişan

Neylesin yağmur; yağsa da suç yağmasa da

Hırsına gem vurmadıkça insan, bitmez doğanın hıncı

Çamur da yağar, beyaz taş da yağar kör gözlü gecelerin üstüne

Karanlığı çoğaltarak, güneş ne kadar perdelenebilir ki

Yaradan'ın kurduğu düzenle oynadıkça yakılır, yıkılırsınız

Ey gölgesi büyük, aklı küçük insanlar...

30 Temmuz 2017/ANKARA