Kendine İyi Bak / Bir Güler Bir Tüllenir

Dünlere tutunmuştum...

Çünkü;

Dünler seninle çok güzeldi.

Ya şimdi!

Yarınlar mı kaldı?

Can çekişmede âtî.

Günüm bile kayıp!

Bu yaptığın var ya senin!...

Çok ayıp

Ayıp...

Andolsun,

Yüzüne bakarsam bir daha.

Irmak olup okyanus yüreğine akarsam.

Cennet olsan girmem bağına.

Yağmur olsam

Kar olsam

Düşer miyim toprağına...

Kahrolsun bu bendeki yürek

Ne vardı ki bu kadar sevecek.

Kör kütük tutulmuştum

Kördüğüm.

Ne kaldı ki geriye

Acıdan başka gördüğüm...

Îdamlık birine son arzusu sorulur,

Ne? denir.

Ya sen!

Sordun mu hiç çekip giderken?

İşte;

Senin gibiler yüzünden,

En duru,

En soylu sevdalar kirlenir...

Oysa bir seni sevmiştim

Sana vurgundum

Sana meftun.

Aşk yolunda hep yalnız yürüdüm,

Bir başıma.

Sen hiç olmadın,

Yoktun...

Mezar taşım bile eğri duracak sayende

Boynu bükük

Kimsesiz.

Senin um'runda mı ki,

Yaşarken ölmüşüm

Sessiz sessiz...

Kim bilir bu şiiri,

Bu buruk hikâyemizi kimler okuyacak,

Okutacak.

Hangi âşık,

Hangi yürek,

Hangi sineye koyup sığdıracak...

Daha ne diyebilirim ki sana!

Tutsaklığım bile yetmiyorsa...

Var git yolun açık olsun

Elden ne gelir.

Boşver sen beni kendine iyi bak.

Deli gönül işte,

Bir güler bir tüllenir

Yüreğimdeki ateş,

Elbet bir gün küllenir...