Kendine Yabancı

ezberleriniz vardı sizin

genetiğe kazınmış...

buzlu camdan gözleriniz

feri çocukluğunuzda asılmış...

oyunlarınız vardı

maskelerinizle müsemma

oynamasam mızıkçı olacaktım

oynasam kendime yabancı...

hep ebe olayım dedim

zaten teslim olmuş bir şehirde

o neyin savaşıydı hiç bilemedim

...

az ya da çok

gıcırdardı tavırlarınız

yağlasam dalkavuk olacaktım

konuşsam ahlaksız...

susarak anlattım

anladınız / sandınız....

hazırdı yaftalarınız

(faşizme geçit yok da dillerinizde

her dem hazır / darağaçları beyninizde)

konuşsam siz olacaktım

sustum

(şimdi/ bu şehirde

iki kelam etmesek de

herkes beni iyi tanır kendince

bir ben/ yabancıyımdır kendime)

...

be hey

hayat denen paslı deniz

tüm zehrin ciğerimdeyken

var sen söyle

daha ne kadar yüzebilirim ki sende

böyle

gemisiz

yelkensiz