Kendini Bi'şey Zanneden Adamın Tribal Şiiri
Kalbimde bir çığ sancısıyla
Kabustan uyanmışcasına
Kan ter içinde mosmor fırladım yataktan
Sabah sabah hayırdır inşallah dedim sela okunuyordu
Avaz avazdı imam efendinin cızırtısı
Cenaze namazıma çağırıyordu
Eş dost ve bilumum cemaati müslümini
Adımı duyar duymaz da anladım sen olduğunu
("Acımadı ki acımadı ki!" Diyesim geldi sana da, kafamı tabutun tavanına çarpınca vazgeçtim sonra. Ama bir gülmek geldi ki, çok gülmek geldi o hallerime...)
Anlıyorum
Sen de haklısın
Ben bendeki seni vurdum diye
Sen de sendeki beni vurmuşsun
Delikanlı hatunmuşsun vesselam helal olsun
Her babayiğidin harcı değildir yani düello
Düşündüm de
İmam efendi gelip musalla taşının başına
Nasıl bilirdiniz merhumu diye sorduğunda
Geberdi de kurtuldum o kansız heriften dersin kesin
Bu işler böyledir cicim
İyi bilirim
Ellerimle toprak atarken kabrine
Az kötü şeyler düşünmedim değil hani
...
Aslında sırf bunun için bile minnettarım sana
Yani sendeki beni vurdun diye minnettarım
Beni de ancak ölüm haklayıp paklardı neticede
Sayende kim vurduya da gitmeyeceğiz hem hamdolsun
Ne
Büyük
Bir
Mutluluk bu bir bilsen
Hatta
Caddenin tam ortasında
Pipisinden su fışkırtan
Şu Eros heykeli kadar özgürüm desem yeridir
Yüreğimin sıcaklığı da mevsim normallerinde artık
Bilseydim
Bir kiralık katil tutar
Daha önce öldürtürdüm kendimi sende
Şahsen eyvallah diyorum
Hatta
İngilizce bilsem
Tenk yu veri maç diyeceğim de
Dilimi dönderttittiremiyorum
...
Bak duyuyor musun
O eski şarkıyı söylüyor
Hediye ettiğin radyoda Tanju Okan
"Eşyalar toplanmış seninle birlikte
Anılar saçılmış odaya her yere
Sevdiğim o koku yok artık bu evde"
Bu kadar mı denk gelir
Bu kadar mı cuk oturur bir şarkı
Zamana ve mekana
Bugün pek işim yok
Bilirsin cenazem var yastayım
İşe de gitmedim sırf bu yüzden
Birazdan kalbimde kalan menevişli bakışlarını toparlarım
Kalan her şeyini
Hatta etrafa saçılmış anılarını da bohça yapar
Hediye ettiğin radyo dahil
Her şeyi koliye koyar bantlayıp
Ne varsa adresine postalarım
...
En baştan diyeyim
Aman sakın olmaz deme
Sana yazılmış şiirlerim mirasımdır bilesin
Bir aklı evvel söylemişti
Şairlerin şiirleri iyi para yapıyormuş
Şair öldüğünde
(Yoksa ressamların resimleri miydi o)
Boş verelim bunları ve sen de boş ver
Mirasyedi derlerse desinler aldırma sen
Gönül rızasıyla bırakıyorum onların hepsini
Al hayrını gör
Olmazsa tepe tepe kullan
...
Neyse işte
İkimiz de hürüz artık demek ki
Bunu bilse bilse bir tek haramiler bilir
Bir de uzun yollu kaptanlar
Ha bir de
Sırtlarında çuvallarıyla aşk mektubu arayan
Kağıt toplayıcılar
...
Neticede kendi ellerimizle kurduğumuzu
Kendi ellerimizle tıktık kuşkularımıza
Neticede
Mısraların arasında sıkışmak değil midir
Bizim sığdığımız kadarıyla yaşamak
Yanisi canımın mirasyedisi
Aşk dediğin krematoryumdur
Diri diri yanarız
Yıllar ve yollar boyunca
Pofidik kucağında
Vasiyetimdir
Koy bir kenara bu zibidi
Ve kendini beğenmiş şımarık hallerimi
Bütün ukalalıklarım ve kıskançlıklarıma rağmen
Sen yine de iyi hatırla beni
...