Kent Sızı

-duvarların ardını merak etmekten

kendi duvarlarını yükseltenlere-

yıllardan tarçın

hangi kapı aralığına sıkıştı şiirlerim anne

kim güneşi söndürdü tırnak uçları ile

büyük günah: "is"

kumlu filmlerin içerisinde tutsak

adım adım yeşeren merdivenler

topraktan göğe inen

ayak ucundan gözlerine

sokak kedisinden

tiner kokusuna inen

özgün müzik: "pis"

aylardan karanfil

ya sana dokunsam ya seni dokusam

göbek deliğin etrafında şiirler doğsa

yüzünü yüzüme yapıştırıp kaçarım

-kendime, kendime, kendi kendime-

tuhaf manzara: "sis"

önce "s" sesi duyulan

önce ikinci tekil şahıs

intiharlarla beliren

sonrası

üç nokta ...

ona bekçi edilen

üç insan

ve kentin suskun suçu

kayıp Nisan

günlerden pazartesi

hep pazartesi

hep başlangıç

asla bitmeyecek

sunu;

bir pazartesi trenlerin ölümcüllüğünü keşfettim

ayrılık; tarçın karanfil