Kentin Halinde

Gitmesen,

anlatacak cok hikayem vardı sana.

Saclarının ıslaklıgına vurgunlugum

ve ona esdeger tadı teninin.

Haykırıyorum.

Gitme,kayma garip ellerimden.

Değmiyor sesim sesine.

Birden titriyorum.

Gidiyorsun.

Ardında beni ve benliğimi

seni ve sensizliği

ve her santimine işlemiş bu evin

bizi ve bezginliğimizi armağan ederek

ağrıyan kalbime.

Bağırıyorum.

Bir kent boyle vurdumduymaz

böyle umarsız ve kendi halinde

ve ben yine kentin halinde.

Sokaklar, aydınlatmayan lambalarıyla övünürken

ben bu karanlığa sövüyorum.

Gidiyorsun ve biliyorsun.

Seni her gün daha cok seviyorum.