Kerem

‘' aslı'nın çeyiz sandığıdır

astığın güneşe

kasımpatılar devşiriyor sabahı dinle ‘'

hiç gelmeyecek dediğin ışık

vurunca yatsı saati kapı tokmağına

perdelerini koparacaksın

zamanın

yeniden öreceksin belki saçlarını düşlerin

yaralarını yamarken o şarkılar

dudağından ıssızlık düşecek sarmaşıklara

öyle saracaksın ki

öyle deli

nefesi kuruyacak mevsimlerin

hükümsüzlüğün ana fikrini koparacaksın takvim yapraklarından

boş bir geçmiş ertesi kalacak avuçlarına

adının baş harfi değişirken miadı dolmuş hayallerin

sen

gökkuşağını çalacaksın

tanrı'nın elinden

bütün tezatlar kurşunlayacak var olmuşluğun gizemlerini

yok öyle değil artık

öyle yavan

öyle safra gibi yaslanmak içine

renkli yemenilere saracaksın

ki umut bu kadar yükselmişse son medcezirde

ayın on dördünü saklayacaksın mavimsi eşiklerde

ay bakacak yüzüne kıpkızıl

ay koyacak son noktayı iki kaşın arasına

kerem gibi ...