Kerkük

bir ana düştü yere

bağrı sürünür yere

başında bala ağlar

kurban düştüğün yere

oy benim can gardaşım

yâd olmaz senin yaşın

sen orda yanarsında

yanmaz mı can gardaşın

kuş yürekli Türkmen im

öz türküm hem Türkmen im

bir sızı düştü içe

yandı yürek Türkmen im

kerkük'ün dağı taşı

diktir Türkmen in başı

dünyalar senin olsun

vermez bir çakıl taşı

Allah'ım koyma zora

düşmüşüz bir kez dara

dağılsın kara bulut

tekrar kavuşsun yara

mavi gök mavi bayrak

kurulsun düğün dernek

yiğitler kalktı şaha

kerkük zafere demek

(günbatımı düşleri...sy.99)

Türkmenlerin sesi,Kardaşlık dergisi