Kesilen Ferman

Vazgeçmek zorunda kaldı dilim isminden.

Yalnız göründüm duygularına

İlk mayanın suyu, şarap olmadı.

Ya da ne bileyim?

Ellerim rüyalarımda sunduğunu yudumlatmadı dudaklarıma,

Hediyesi bu hayalin, sana katil uykular.

Daha küçüğü gelmeden ,

Büyük alametlerini gösteriyor kızılca kıyametler.

Dünya gerçeklerinden feragat etmek üzere.

Fikir tutmaz , dil dönmez

Gerçekliği su götürmez sevdam,

MAHŞERE KADAR BEKLETİR AŞK MAYASINI.

Gizli gelir, özüme sevinç

Duyurulur ki ağlayan duygularıma,

Bir YARe gidiş , uzaktan sevme umudu.

Sonra elimi değil ama beynimi bağlar

Bu can töresi.

Ruh uçmuş,

Nasıl engellesin ki, boşluğuna yerleşen acıyı?

Artık yüzüm de kalmadı bakabilmeye.

DAYANMA KEMİĞİNİN CELLADI,

En YÜCE MANADAN , senin için

Nur kırıntısı diledim.

Görünmezler kervanından sıyrıl,

Ey düştüğüm tarafın gardiyanı.

BİR KEZ OLSUN BIRAKIP ZULMÜ,

TUTACAK MISIN GÖZLERİMDEN?

Daha önce , bin defa düşmüştüm ve tutmamıştın.

Peki bu sefer tutacak mısın , gözümün nur yağmurunu?

Onları senin için diledim, biliyorsun.

Söyle "bin bir gece masalları"nın padişahı,

BANA KESTİĞİN FERMAN, CANDAN, SENDEN AYRILIK MI?