Kesişmeyen Doğrularım

öyle bakma sitemkâr

el sallayanındım sessiz sedasız,

kapanan perdelerinin

Işığımı söndüren elin

içimde göçebe dolaşan senin

bana öyle bakma

dokunmadım hiçbir sözcüğüne

diz çökmüş akşamların

geriye çekilmiş tenin

giden sensin...

ki bilirim geleceksin

eskimeden sesin

elinde isi sevdamın

sokulacaksın

gözümün tüttüğü gecelerime usul usul

uyunmaz adreslerde

yastığıma bulaşacak nefesin

sana bilmediğin seni anlatacağım,

seyir defterimdeki

üzünç kuşlarımı dallarına konan

kopan pamuk ipliğimi,

yokluğunda ördüğüm

tülden duvarlarımı

kesişmeyen doğrularımı,

iki ucu açık

sana iyi bildiğin bir şeyi söyleyeceğim

olmayan gecelerde

.... sokul birazcık

suadiye.2007