Kestane Kebap
Bu sabah
Birden bire uğradı kapıma kar
Telaş etme sevdiğim
Bi daha üşüyor ellerim
Ayak parmaklarımda buluyor kendini
Soğuğun iç gıcırdan titrekliği
Kışları daha çok seviyorum
Hiç olmazsa yüreğimdeki yangının feriştahını kesiyor
Düşen her kar tanesi
Seviyorum seni
Bu sabah
Birden bire uğradı bana aşk
Sağ elinde bir avuç kar
Sol elinde gülüşünün sıcaklığı
Artık bedava kömürlere muhtaç değil bu yürek
Sevincimden bir daha üşüyorum
Belki inanmayacaksın ama
Sıcaklığı burnumda duyuyorum yanan sobanın
Hafif kızarıyor yanaklarım
Anlıyorum seni
Bu sabah
Sensiz, nefessiz buğulanmış
Sana gelmeyen canlar benim
Buğulanış bütün camlar benim
Parmaklarım mürekkepsiz kalem
Kollarım kopuncaya
Yazıyorum seni
Bu sabah
Zaten uğrayacaktı kapıma hasretin
Birde başımda
Karlı yollarına hasretim memleketimin
Hem sana üşüyorum
Hem de toprağıma
Bedava kömürlerle ısınmaz bu beden
Sakın kapama gözlerini kış bitmeden
Terlemek istemiyorum sen üşüyorken
Sobamda kestane kebap
Bekliyorum seni
Bu sabah
Buğulanış bütün camlar benim
Parmaklarım mürekkepsiz kalem
Kollarım kopuncaya
Yazıyorum seni