Kibir

Sırça köşkünde,dolup taşsa da altın liralar

Garibin iman dolu göğsü,seni hep paralar

Pırlanta,zümrüt,kürkle kaplamış seni şu kibir

Fukara ruhunda dolaşır,yüreğin paslı kir

Gönül gözün kör,gönül kapıların kapalı dar

Etten kaleni kibirle kuşatmış,buz kaplı kar

İncitecek küçük görüp üzecek,kelam etme

Senden büyük,yüce Allahtır,sakın inkar etme

Saltanat kurduğun hayat, sunsa da eşsiz ikram

Garibin de hakkı var,fazlası yediğin haram

Sürdüğün beylik, şu kısa ömürde gelir geçer

Tanrı sevdiklerini alçak gönüllüden seçer

Sende gelip geçeceksin, bu hanın kapısından

Bir gün sökeceksin, kibiri mutlak yakasından

Sonunda sende kibirden,gösterişten bezersin

Ulvi değerlere erdikçe,kibrini ezersin

Tanrı dağı bile alçaklı yüksekli yaratır

Bizi sınayarak,dengeyi böylece aratır

İster kibirle kartallar gibi yüksek uçarsın

İster alçak gönülle erer,hep nurlar saçarsın

Kibirli, artık sende hindi gibi gibi kabarma

Gözden düşüp,ruhunu kirletip, boşa kararma

Kalp gözünü aç,düşkünleri gör,kucakla ve sar

Ancak böyle erir,etini buzla donduran kar.