Kim Bilir Kimin Derdini
Ne eğil kıvrıl ne de yat
Her gece uykusuz deli divane
Cuma geceleri gözyaşını bir duvara dökmektedir
Çivi çaksan kan akmaz
O kadar serttir
Duyamazsın acısını
Yapayalnız taşır bunca insan derdini
İnsan ona dayanır
Duvar örter üstünü geceleri
Ana gibi
İhanet etmez
Asılanı düşürdüğü görülmemiştir
Düşündüğü intihar değil
Zamanı beraber sayarlar onda
Resim saat ayna lamba
Işık gönlünü yakar güzelleşir
Aşktır içindeki
Dosttur
Terk etmez hiç kapıyı pencereyi
Ölümüne
Kimse aramasa sormasa
O hep yanı başında
Sarmaşık sarılır ona candan
Boylu boyunca bir ömür boyu
Pek severler birbirlerini
Hiç değişmez hep dik durur duvarca
Eğilmez bir ağaca gölge için
Göründüğü gibidir iki yüzü
İnandığı gibi yaşar
Üçkâğıtçı müteahhitten kazası
Kendini bilmez çivilerden yarası
Ölümü depremden olur
Susmak ve dinlemek
Onun süsü
Dilinde değil sadece fikirleri
Duvarca yaşamak ülküsü
09/05/2022 yağmur…