Kim Kime

can sıkılması kadardı ağaran gök

ne desem bilmem der gibi açtım kapımı

hayata esir değildim

aştım sınırlarını sözlerin

kanattım susarak güzelliğin esrarını...

çocuk anların soylusuyum

güney renginde

yün dokuma tadında

yumuşacık

sıcacık sevgilere biçilmiş

temmuz kesitleriyle düşünmüş kentleri...

nefesini ver bana büyümeliyim daha çok

evren beni gezmeli...

yolcusuz bir köy azığıyım zamana

konuksuz bir gecekondu odasının

umudu dörtgözle bekleyişi

neşesiyim bereketli buğday başağının

bir sana kendimim

bir de ölüme

aşksa bana kendi değil...

sen bana kendin değilsin...

"otur yanıma hadi

pastel kıyılara karşı

bir son şarkımız olmalı

içtenlikle uzat dudaklarını"...