Kimi Insan Ürkütür Güneşi Geceleri

damla damla akacak göz yaşın

her damlanın esiri kalbinin kör karanlığında

saklanacak...

gelir zaman

Kimi insan bunu bilir ya da

sonunda öğrenecektir...

kimi insan ürkütür güneşi geceleri

çıplak elleriyle boğar

soğuk kanlı ıslak gözlerle

usulca sokulur koynuna

şeytani gülümseyişlerin esrarengiz kişiliğiyle

tutsak kalır gecelerin güneş kokan sokaklarına

umuduna ezgilerle bezenmiş

güzel rüyalarından uyanarak

esen rüzgarın esaretinden yarım yamalak kurtulmaktan

biraz olsun yorulmuş

masum kırılgan dudaklarından dökülen sözcüklere

umut yazar...

kimi insan bakar kalır

anı anından sonra yaşamak gibi gelir

teninde bıraktığın her hissi

tarumar edercesine yasak aşkların

kimyasından zehirlenecek kadar adi bir yaratık olur

geceleri çöker ruhu

güneşin zamanından çalacak kadar küstah

insanoğlunun yaşam sevgisini kullanacak kadar...

kalp kırar...