Kimliği Kayıp Bir Kente Ölü Güvercin Akını

'Bir şeker bulutu oldum düşlerinizde Anne...

Neden büyük günahların vebalini çocuklar öder.'

Törpülenmiş badirelerin ölüm oyunu bu;

Şeker toplayan ellerim azad şimdi

Gökyüzüne çizebilseydim eğer

İçleri doldurulmuş güvercinler

Yanık türkülerim hep oldu

Geriye dönüş yok biliyorum

Son bir bakış kaldı gözlerimde

Bu kentte unutur beni

Canhıraş caddesinde

Çığlıklarımı...

Sen unutma beni Anne!

Biraz içerledim sana

Yüreği masum yüreğime

Savrulan gözyaşlarında

Gelinlik diktin gidişime

Hani çiçekler bile vaktinde

Yüreklerini açardı sevdaya

Savrulan bulutlarım öfkesiz

Boğuk bir seslenişteyim

Cennet vaad eden koca adamlar

Sizler ancak zalim fabrikanızda

Bomba yüklü vicdanlar üretirsiniz

Kurşun asker oyuncaklar zamansız

Acizliğinizin denizinde boğulacak

Kediye atılmayan ciğerleriniz

Ve gün gelecek...

Pislik yığını bakışlarınızın

Sifonunu çekecek/

Kan kusturduğunuz

Bu halk...

'Aynı damardan beslenen

Aynı kana ihanet etmez'

Ne vardı bütün çocuklar

Aynı kalsa bu Coğrafyada

Dili aynı/yüreği aynı/gülüşü aynı

Sizlerde özlemiyor musunuz?

Birlikte özgürlük şakıyan kuşlar

Aynı telin döşlerinde...