Kimse Küsmesin Gökyüzüne

bir çocuk almış Akdeniz’i eline

yürüyor güzel günlere

umudundan içe içe

koşar bulutlar

çoğalır umutlar

kimse küsmesin gökyüzüne

kara kaleminin ucunda

güller

güvercinler

açıyor yaprak yaprak

uçuyor kanat kanat

şahit olsun tüm kainat direncine

kimse küsmesin gökyüzüne

bir çocuk sarmış Anadolu’yu göğsüne

büyütüyor öpe öpe

sanma ki; öksüz kalmış

ümmetini sırtına almış

yağmur olmuş akıyor

deresinden

tepesinden

yüreğini döke döke

kimse küsmesin gökyüzüne