Kimsesiz Gülüşler

zemheri mührü ayaz vurur

kimsesizlerin koynunda ki uykuya

marazi öksürük yeminlidir nabızda

üşür dilde kelimeler!

çıplak yaradır gözlerdeki gülüşler

dizilse de güneşler

karanlık memleket üzerinedir kırık düşler

tek tek toplamaya gelirken kaybettiklerini

nasıl eskil renklere aşinaysa

bugulu sokaklar

sızılı her gülüş

geri dönmektir aslında

yüzlerce cinayet manşetiyle,geçilememiş tüm çağlardan

şubat 2010