Kipriya Kizin Öyküsü 1

doğduğunu dağda duyduk,

adını kipriya koyduk

güldüğünü görmek için

geceyi gündüze saydık..

ömrümüzün güz çiçeği kipriya,

kardeşlerin en küçüğü kipriya,

adı beyaz, bahtı kara bir ana

verdi seni bu dünyaya

kıraç dağların çocuğu kipriya..

sekiz kardeş, altı oğlan iki kız,

yokluk kader değil, ölüm amansız

bir ince hastalık düştü içine,

beyaz ana göçtü gitti zamansız..

büyükler büyük şehirde ekmek peşinde,

kipriya kız öksüz kaldı iki yaşında..

altı yaşında ağlıyor, babası öldü,

kipriya kız doğduğuna bin pişman oldu..

ekmeğimiz aşımıza

yar olmadı ömür boyu

terimiz gözyaşımıza

karıştı seneler boyu

kalk gidelim buralardan

büyük şehirlerde büyü..

kipriya kız onüçünde

bitirince ilkokulu

adam olmak amacında

istanbula düştü yolu

kipriya kızın çilesi şehire indi

yaşamın olanca yükü omzuna bindi,

yarınını kurmak için günü zorluyor

emeğini, gücünü, terini pazarlıyor

elinde sefertası,

yüreğinde sevdası

şimdi mahmutpaşada

hayatı temaşada....

şiirin devamı var.... halk müzigi sanatçısı zeynel aba nın KİPRİYA adlı

albümünde bu şiirimi seslendiren vahit uç beye teşekkürler..