Kır Çiçeği

Ben ona kır çiçeğim derdim hırçındı çünki

Yapraklarında arınmış kelebekler toplanırdı

Öyle bir kokusu vardıki çekerdi buram buram

Özlememek mümkünmü seni kır çiçeği

Gizli vedalar kuruyup dökülen yapraklar gibi

Bir şansım olsaydı dileyebilseydim keşke

Bir nefes eksik alsaydımda senden görmeseydim

Kapıda silahıyla bekleyen gamsız ecell

Bulutlar bile benim kadar ıslatmadı toprağı

Gidişin bileti bukadarmı ağır kesilecekti yüreğime

Hani sevdamızdaki neşe neden hüzün doldu şimdi

Damarımdaki kan bile soğuk ısınmıyor yokluğun

Öyle özledimki beraber aldığımız haşhaş ekmeği

Sevgimizin bardağından içerken bıraktığın dudak izi

Uyuşan kollarımın arasında bıraktığın saçlarının kokusu

Sıcacık ellerini eşsiz gözlerini okadar özledimki

Bıraktığın dünya zindan karası parmaklıklar içinde

Hapis edilmiş ruhum yokluğunsa kör bir bıçak

Lime lime ufak ufak kesiyor yüreğimin her yerini

Yüzümü kapatan saçlarım kör birer ayna gibi

Yastığım yıkanmadı bile sen gideli kokunda

Masamda bir resimki dargın üzülme diyor

Şakağımda hep bir ağrı kanım zor gidiyor

Üzülmemek mümkünmü hayat sensiz geçiyor

Nasıl bir karanlıktır bu yarabbim gece bile kör

Her geçen gün büyüyen yaranın neden çaresi yok

Hangi ilaç bu yarayı iyileştirecek kadar şifalı

Elim kolum bağlanmış oh diyecek halim yok

Deli gönlüm yeter parçaladığın kendini unutma

Hayat değirmen suyunda dönen bir çember değilmi

Sancılar içinde uyansada içindeki bahar çiçeği

Sulamak düşer sana ömründeki kalan gerçeği