Kırbaç İzleri

Boşveriyorum, inan!

Her neyi yaşıyorsam şu an,

Geçmişin göç yollarını aşıp,

Belleğimin tüneğine konan,

Bir kuşu öldürüyorum.

Hatırlamak anıları aslında, ne hoş olurdu, değil mi?

-küfesinde ne olduğunu bilmeden,

-yaşam boyu sırtladığımız;

-tüm bu kahpe zamanları.

Elbette ki, bir şeyler yaşadık biz,

-renk cümbüşünde yiter giderdik o zamanlar,

-dimağıma torba dolusu lâf inerdi,

Şu hale bak; neden kilit vuruldu ki dilime?

Ah! Keşke bilseydim ; kesildi sesim soluğum,

Hiç korkma; kafayı şişiremez bir dilsiz.

Ne zaman görsem seni;

-çöle dönerdi şu damağım,

-saçma sapan konuşmak yerine,

-kolaya kaçardı zavallı aklım;

-sinerdi kalırdı bir köşeye.

Belki de bilirdi cümle âlem,

Düğün derneği hak etmedik biz;

Hani güler oynardık derler ya,

Asla böylesi olmadı aramızda,

Ağlamak ve sızlamaktı tüm derdimiz.

Tütün kokusu var loş odalarda,

Şah damarından çekiyorum şimdi; herşey boş

Uyuşmaya başlıyor bak dimağım,

Giderek resimlerin karışıyor,

-ah, salaş belleğim; koşsana anıların peşinden

Çetin ceviz günler bitti artık!

Gözlerini bile seçemiyor yüreğim,

Nedense, hiç anlamıyorum;

-kabul olmuyor dileğimiz.

Boşa kürektir bu gülüm,

Sen ne yaparsan yap,

Seninle daha acılı ölüyorum.

09.07.1998 - 2009

----------------------------------------------------

dipnot:

Hatırlamak bazı şeyleri, nasıl da gülümsetir değil mi?

Ancak ozan, tam tersi bir durumda kalıp,

unutmaya çalışyor herşeyi,

ama damarındakinden nasıl uzaklaşabilir ki bir insan?

Peki, anılarda ne var ki;

bu kadar boğsun ozanı?

Neden koskoca dünya,

bir darağacına dönsün?

Durum sanki vahim,

ozana ne yapacağını,

söyleyecek bir dost gerek...

Saygılarımla...