Kırık Ayna Yansımaları/menat

Girizgah babında;

Meczup bir hikâye bu anlatılan,

Bir ölümlü ve bir tanrıça arasında yaşanan,

Bir damla yaş ve oluk oluk akan kanla yazılan

Bir hikâye,

Görmeyen gözleri gören

Ve lal dilleri konuşur kılan...

Saçlarını yavaşça okşadı kadının...

İhanetin o ipe sapa gelmez yangınında,

Zevk satan aciz adamlar gibi gülümsedi arsızca...

Düştü rüyanın gözlerinden,

En amansız yerinde kırptı gözlerini kadın,

Kan düştü şafağına aşkın...

Lakin;

Elleri birbirine uzak sevdaların

Birbirine dokunuşu kadar ateşliydi her satırı aşkın.

Öncesi ve sonrası olmayan..

Boynuna kotarılması güç veballer asan...

Ve;

İçinden çıkılması güç girift bilmeceler barındıran...

I.

Şimdi beli kırılmış bir sokak köpeği gibi ölümü bekliyorum.

Acz içinde,

Izdırap içinde

Aç ve susuz bekliyorum

Belimi kıran acıların ruhumu teslim almasını...

Herhangi bir akşamüstü

Eli eteğine erişmiş bir anne gibi

Sahiplendiğim ömrümün kıyısında

Sevişirken ve yaşarken

Uyurken ve uyanırken

Şefkat ve öfkenin gaybında

Elime yüzüme bulaşan bir samimiyetsizliğin gölgesinde

Yaşadığımı sanırken ve yahut ölmüşken

Dikilmişken sabrımı sınayan veryansınların karşısında,

O.ospu damgalı bir hak edişin altına imza atarken

Kırarken camlarını umut evlerinin,

Ve tüm umumhanelerin daha temiz olduğunu anlarken

Satarken hayatın anasını,

O.ospuluktan pe.evenkliğe terfi ederken

Yüzüne

Gözlerinin tam ortasına baka baka

Alnına yazmak istiyorum kaderini...

Bilmiyorsun;

Ben seni var edenim oysa.

Emzirirken bir bebeği göğsümde;

Rahmime düşen dölü parçalayıp atarken

Ve doğururken

Ve öldürürken

Ve yeniden var ederken;

Seni tek kalemde hayatın ortasına atan tanrı benim...

II.

Menat efsanelerde anılan bir tanrıça şimdi...

Haşmetinde tufanları barındıran gözyaşı damlalarıyla

Akıbetini bekliyor.

Ömrünün onulmaz yaralarından çıkarıp ruhunu

Ansızın acısız bir ölüm bahşetmek istiyor.

Temmuz'2011 Aydın...